انگشتر عقیق خطی یدالله فوق ایدیهم خط مبین

برای مشاهده تصویر در حالت تمام صفحه ، به روی آن کلیک کنید

انگشتر عقیق خطی

متن “ید الله فوق ایدیهم”

حکاکی خط مستعلیق گود از راست عمل استاد امیرحسین رضیئی با امضای خط مبین

رکاب نقره شیخ احمد سفارشی دست ساز مردانه ساخته استاد پرویز قاسمی ، زنجان

فروخته شده

تفسیر آیه 10 سوره فتح

در ماجرای صلح حدیبیه وقتی که کار مشکل شد و احتمال اینکه درگیری و جنگ شدیدی رخ بدهد، قوت گرفت و مسلمین هم چنین آمادگی ای داشتند، غیر از یک نفر بقیه همه آمدند با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در زیر درخت بیعت کردند. قرآن کریم در این باره می فرماید:
«ان الذین یبایعونک انما یبایعون الله ید الله فوق ایدیهم؛ در حقیقت، کسانی که با تو بیعت می کنند، جز این نیست که با خدا بیعت می کنند. دست خدا بالای دست هایشان است» (سوره فتح، آیه 10)
مقصود این است که اینجا تو طرف نیستی. خدا طرف است، نه اینکه فقط با یک انسان بیعت کردند، چون آن انسان برای خودش کاری را نمی خواسته و به علاوه آن انسان انسانی است که در واقع آنچه که در او وجود ندارد همان من اوست. چون من او فانی شده و نیست پس در واقع این دست خداست که اینجا دراز شده است.

بزرگترین و عالی ترین تعبیرات قرآن این است که می فرماید: دست خدا بالای دست آنهاست. اینجا مقصود چیست؟ آیا قرآن می خواهد بگوید که دست سومی (البته در مقام تشبیه) بالای این دو دست وجود دارد؟ یعنی شما که دستتان را می دهید به دست پیغمبر و بیعت می کنید دست خدا روی دست هر دوی شماست، هم روی دست مؤمنین و هم روی دست پیغمبر؟ یعنی برای خدا واقعا یک دست تخیل شده است و به چنین چیزی تشبیه شده؟ نه، این نیست. اساسا از ادب قرآن به دور است که برای خدا از آن جهت که خداست یک دست جسمانی فرض شود، بلکه قضیه به گونه دیگری است. آنها که با پیغمبر اکرم بیعت می کردند، این طور بیعت می کردند که دستشان را بالا می گرفتند و آنها دستشان را پایین می گرفتند، همیشه دست آنها پایین بود و دست پیغمبر بالا قرار داشت.

مرجع : سایت موسسه فرهنگی جام طهور